Χρονιά που έφυγε. Χρονιά που ήρθε.
Χρόνια | Μνήμη | Μνήμες | Καπνός | Καπνίζω | Πένθη | Ψεύδη | Νύχτα | Προδοσία μετά τον άρτο και το μέλι | Γιορτή που φόρεσε τα στολίδια της ανάποδα | Όχι και ναι | Και γιατί |Χωρίς απαντήσεις | Ουρανός | Σκοτεινός | Ρόλοι | Η ανθρώπινη φύση | Σημαία σκισμένη στην καταιγίδα | Μαζί | Λάθη | Λήθη | Θάλασσα που πνίγηκε στα κύματά της | «…ποιος μιλεί στα νερά και ποιος κλαίει – ακούς;» | Ψίχουλα | Μέρες | Μέρα | Μέρες | Πόρτα | Κλειστή | Θέα στο κενό | Μέτρα | Μέτρο | Μετράω | Μέτρημα | Αγνωμοσύνη | Στάχτη | Δρόμοι | «…θα πενθώ πάντα –μ' ακούς;– για σένα» | Νησί βυθισμένο | Μαχαίρι | Μαχαιριές | Καρδιές σε απεργία | Ανάσες τεχνητές | Ψέματα που έχτισαν ουρανοξύστη | Αγάλματα σε αυλή ψυχιατρείου | Άνθρωποι – θάλασσες (μέσα τους να αναβαπτίζεσαι) κι άνθρωποι – κήποι (πάνω τους να φυτεύεις όνειρα) | Άνθρωποι – φίδια σ’ έρημη γη | Άνθρωποι που έδωσαν ψυχή και πήραν πίσω κάτι σπασμένα γυαλιά για ρέστα | Άνθρωποι που φοβήθηκαν την εγγύτητα και (αυτο)σταυρώθηκαν σε σιδερένιο βράχο | Άλλοι που μιλάνε ακατάληπτα έχοντας πλάτη γυρισμένη | Κι άλλοι που έχασαν την ισορροπία τους ψηλά στο ύψος των περιστάσεων | Υποσχέσεις με ημερομηνία λήξης | Θύτες που ντύθηκαν θύματα, γιατί ήθελαν να βαδίζουν με το κεφάλι ψηλά | Περιστροφή | Αντιστροφή | Καταστροφή | Μετατόπιση ευθυνών | Τροπάρια για φονιάδες | Θεός Νάρκισσος και Δικαστής | Τιμωρία | Καταδικαστική απόφαση (χωρίς κανένα ελαφρυντικό) | Ισόβια στον ένοχο | Ζωή (3 γράμματα) | Ψυχολογικό παιχνίδι με ανθρωποφαγωμένα πιόνια | Απάτη | Οφθαλμαπάτη | Αυταπάτη | Παραμύθι με τον λύκο μονάχο νικητή | Οι πιο Οικείοι οι πιο ηττημένοι | Ξένοι | Ναυάγιο παλιό | Σκύβαλα | Ο Κόσμος που δεν είναι ο κόσμος όπως τον οραματίστηκες | Πουθενά | Παντού | Πάντα | Ποτέ | Πού | Πουθενά | Ρήματα κι ουσιαστικά που αυτοκτόνησαν σαλτάροντας απ’ το έκτο | Φλόγες που κατάπιε η άγρια φωτιά | Φωτογραφία | αντί | Ζωή (3 γράμματα) που συνεχίζεται γιατί αυτή είναι | Ήταν | Θα είναι | η Τάξη των πραγμάτων | Πτώματα που βγήκαν στη γη να κλέψουν δύο ανάσες ζωής κι ύστερα χορτασμένα επέστρεψαν στη θέση τους κάτω απ’ το χώμα ν’ αναπαυθούν με δόξα και τιμή | Παράθυρα σκουριασμένα σε ύπουλο κρυφτό με το φως | Παραπλάνηση | Πλάνα | Λάθος | «όποιος δεν έχει τίποτα, μονάχα αυτός ξέρει το τίποτα» | λέξεις-φονικά | «καμιά κουβέντα από κανέναν άλλο» | Βιβλία | Ελπίδα | Ποτέ | Μαζί | Ποιήματα | Ζωή Χιλιάδες Γράμματα | Ξημερώνει | Πάντα | Θα ξημερώνει | κι ας φοράμε κατάσαρκα τη νύχτα | «Έλα να παίξουμε, θα σου χαρίσω τη βασίλισσά μου» | «…κι αυτή δεν έχει τέλος η παρτίδα...».
Ο Γιάννης Δρούγος γεννήθηκε το 1977 στο Καρπενήσι. Ζει και εργάζεται στη Λαμία στον χώρο του βιβλίου και διατηρεί το ιστολόγιο into my books...
Στις σελίδες της Logotexnia21 δημοσιεύονται τα κείμενά του «Αντίστροφα», «Εγκλεισμός», «Ανεπίδοτο», «Sense of forgiveness», «Η κόκκινη ομπρέλα», «Δέντρο», «post it» και «Παραμύθια».
